Index van plekken en onderwerpen

Prentkaarten, oude foto's, historische kaarten en werken van Arthur Peeters.

De Heilige-Geesttafel, het Sieckhuys en de pest die in 1635-1637 bijna de helft van Diegem wegnam.

Fotograaf en kunstenaar Arthur Peeters droomde van een geschiedenis wandelpad: 40 infopanelen over de geschiedenis van Diegem.

Barokkasteel van Lucas Faid'herbe (1653-1654), bekend om de plafondpanelen met de werken van Hercules. Willem III van Engeland had er in 1693 zijn hoofdkwartier.

De Paasmaandagbedevaart in Diegem, afgebeeld door Constantin Meunier en beschreven door Georges Eekhoud in Kermesses (1884).

Van meier en drossaard tot de laatste burgemeester van 1976, met taal, financiën en veldwachters.

Van 40 huizen in 1480 tot bijna 5.000 inwoners, sociale woningbouw en de sloop voor luchthaven en autosnelwegen.

Van een eerste kerkje in 1379 tot de gotische kerk van 1543, met pelgrimshuis, sacramentstoren en muurschilderingen.

Natte weiden waar het vee vrij graasde, en een lint van vijvers tussen dorp en Nijpezele.

Hoe Catharina in 1615 de oude patroon Cornelius verdrong, en waarom het volk hem trouw bleef.

De nachtcross van Diegem: sinds 1975 een klassieker van het veldrijden, met winnaars als Liboton, Nys en Van der Poel.

Van Diedeghem tot Marga: de families die over Diegem heersten, hun kasteel, hun schulden en hun schandpaal.

Calvinistische molenaars in Diegem en katholieke in Vilvoorde vochten om het water van de Woluwe (1563-1568).

Het marktplein van Diegem, met zijn winkels, herbergen en de tram naar Schaarbeek.

Een gemeentesecretaris beschrijft zijn dorp in 1844: landbouw, steengroeven, molens, scholen en tyfus.

Het gehucht op de hoogte richting Zaventem: vroeger jachtgebied van de hertogen, daarna witloofland, met sinds 1926 een eigen parochie en een opmerkelijk modern kerkje (1929).

De voetbalclub van Diegem, van Dieghem-Sportif en de fusie van 1942 tot de promotie naar nationale in 1977.

Zestien panelen over de Diegemse cafés en hun uitbaters, gemaakt voor Diegem Klinkt 2025.

Cholera en pokken, de dokters van Diegem en dokter-burgemeester Van der Aa.

Een oude hoeve aan de Broekstraat met een torentje in middeleeuwse stijl, vanaf 1903 hotel-restaurant ‘Laiterie’ en vandaag Donjon-Brasserie.

Restaurants en cafés in Diegem vandaag: ’t Amusement, De Milde, Mismo en Il Barinetto.

De Koninklijke Fanfare van Diegem (1867) en de Koninklijke Fanfare ‘De Eendracht’ (1876).

Gebouwd in 1854 naar ontwerp van Louis Spaak. Ervoor staan vier grenspalen uit de 16de eeuw van het hertogelijk jachtdomein Saventerlo, met het Sint-Andrieskruis.

De gemeenteschool aan de Zaventemsesteenweg, geopend na Pasen 1926.

Opgericht in 1900 in het gehucht Lo, uitgebreid rond 1911.

Het parochiehuis dat pastoor Meeus in 1905 liet bouwen.

De molen aan de Voorde, van de heren van Diegem tot de elektriciteit van Marga.

Zaal Milde, de oude herberg In Sint-Cornelius, verdwenen huizen en het kasteeltje Bagatelle.

De jeugdherinneringen van pastoor Davidts: zustersschool, stoomtram en paaskermis.

Het Sint-Ceciliakoor, zijn voorzangers en dirigenten, en het gemengd koor van 1967.

Het kubistische gebouw dat Victor Servranckx in 1926 ontwierp voor de familie Panneels.

Banmolen uit 1513. Afgebrand in 1918, heropgebouwd in 1922 door burgemeester Frans Dekelver. Het rad verdwijnt in 1937 bij de overwelving van de Woluwe.

Een verdwenen hof bij Nijpezele en de molens in de buurt: van de begijnen, van Jacobs en de Broekmolen.

Houten lambrisering, een gebeeldhouwde kruisweg, fresco's van de apostelen. Men schonk er zelfs konijnen, kippen of ganzen, die na de mis geveild werden.

De Jolige Uilenspiegels, de Chiro, Milac en ’t Diegemnerke, en de clubs van de jaren zestig en zeventig.

Sint-Rochus tegen de pest, Lourdes in rotssteen en het Kindje Jezus van Praag.

Genoemd naar de laatste bewoners, Charles De Reine en Eugénie de Hase. Het stond aan het einde van de huidige De Reinelaan, in een park met vijvers en fonteinen.

Van de omgrachte burcht van de heren van Diegem blijft het 15de-eeuwse poortgebouw met zijn twee torens. Het woonhuis brandde kort na de oorlog af; de gemeente maakte er een cultureel centrum van.

Bouw, kunst van Paul Stoffyn, oorlogsschade en pastoors van de kerk van Diegem-Lo (1926-1979).

Van het kerkhof rond de kerk naar de begraafplaats van 1908, en de grafstenen van heren, molenaars en kasteelbewoners.

De verre abdij bij Aken die Sint-Cornelius naar Diegem bracht, en wie na haar de tienden hief.

Akkers, vee en witloof, en de fabrieken die kwamen toen de landbouw verdween.

Van jachtbos en vliegveld tot slopingen, ouderenwerking en drie honderdjarigen.

Verenigingen en initiatieven van vandaag, zoals De Pastorijvrienden.

Een zestiental water- en windmolens langs de Woluwe en de Holbeek.

De Duivenmolen, al rond 1400 vermeld, was de laatste watermolen van Diegem. Na eeuwen olie, buskruit en graan is hij vandaag een ruïne naast de Ring.

Werk van Juul Reynaert, ingehuldigd op 12 augustus 1923 ter nagedachtenis van 13 gesneuvelde soldaten.

Oude schrijfwijzen, archeologische vondsten, de band met Kornelimünster en de opeenvolgende heren van Diegem.

Een verdwenen wijk bij de olmen, met watermolens en de Boschbrugge over de Woluwe.

Vier eeuwen onderwijs in Diegem, van de koster en de armentafel tot de gemeenteschool en de bibliotheek.

Van plunderaars en legerkampen tot 1830, de twee wereldoorlogen en de gesneuvelden.

Het barokorgel van Adriaan Rochet (1792) en de klokken, van 1552 tot de nieuwe Catharina van 1951.

De oude weg van Brussel naar Haacht kruiste de Woluwe aan de Voorde, een doorwaadbare plaats. Hier lagen tol, herbergen en molens – het hart van het oude Diegem.

Van de Houtweg tot de Regimentsberg: wat de oude weg- en veldnamen over Diegem vertellen.

Gebouw uit de 17de eeuw, mogelijk de kapelanie die in 1644 vermeld wordt.

Van de papiermolens van Bauwens (1725) tot de kartonfabriek De Coninck, gesloten in 1971.

In 1880 staat de familie De Reine grond af aan de zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid te Mechelen. In 1919 komt de vrije meisjesschool ernaast.

Wie de parochie diende: de verdeling van de tienden, kleurrijke pastoors, een koster die dansles gaf en de suisse.

Van de eerste pastorie (1525) tot het gebouw van architect Louis Spaak uit 1847.

Een laatgotische kerk in Diegemse zandsteen, gebouwd vanaf ca. 1400 en ingewijd in 1543. Al eeuwenlang trekken pelgrims hierheen voor Sint-Cornelius.

Wielerklub opgericht in 1950 in het café «In St.-Anna»; vanaf 1971 richt ze op Paaszaterdag de Omloop van N.O.-Brabant in.

De kleine hofmolen van Nijpezele: olie, kruit, cichorei en bier, tot de afbraak in 1974.

De spoorlijn Brussel–Leuven, het station van 1904 en het nieuwe station van 1974-1975.

Een torenspits volledig in steen, vaak vergeleken met een pagode. In 1943 worden de zowat 5.000 stenen (230 ton) genummerd en afgebroken; in 1951 wordt ze heropgebouwd.

In 1889 overgenomen door Jan-Baptist Vanhooff; de bakkerij blijft in de familie tot Luc Vanhooff, die ze in 1977 overneemt.

Acacias, Alice, De Coninck, Eiram, Les Lierres, Helene: zes villa's die we kennen van prentkaarten.

Boerengilde, Davidsfonds, KAV, KWB, oudstrijders, gepensioneerden en de vrienden van de gemeenteschool.

Bals per wijk, duivenmelkers, toneelkringen en sportclubs, en een verloren tekstboekje.

De Diegemse pionier van de abstracte kunst (1897-1965) en andere kunstenaars uit het dorp.

Villa uit omstreeks 1900, woning van notaris E. Van Beneden. Tijdens de oorlog Kommandantur, daarna postkantoor, café-restaurant en nu hotel.

Hoe verkeerswisselaars, autosnelwegen en de luchthaven Diegem na 1950 in stukken sneden.

De beek aan de oorsprong van het dorp. In Diegem stroomt het laatste nog zichtbare stuk.

Hoe de overwelfde Woluwe een autoweg werd, van het rondplein van 1950 tot het grote verkeerswisselaar van 1976.

Eeuwenlang leefde Diegem van zijn steen; in de groeven kwamen fossielen, Romeinse graven en een Merovingische urne boven.