Van Frankisch hof tot kasteel
Kasteel De Reine stond in Cuddegem, wellicht de oudste woonkern van Diegem: een Frankisch hof met eigen landerijen. Eeuwenlang moest de Haachtsesteenweg er in een halve cirkel omheen. Pas in 1973, toen de afbraak van het kasteel de weg had vrijgemaakt, werd de nieuwe steenweg weer rechtdoor getrokken. In de middeleeuwen hoorde het goed als 'winhof' (pachthof) bij de heerlijkheid Wezembeek.
Vanaf 1478-1479 was de Brusselaar Henrick van Ertynghen eigenaar. Hij mocht ook vissen op de Woluwe en een molen bouwen op de Hollebeek. Later volgden onder meer de familie vander Goten, graaf Christyn, Jan vander Laen (1647) en ridder François Hannosset (vanaf 1675). In 1751 kocht Jean-Remacle, burggraaf van Tisquen, raadsheer van keizerin Maria Theresia, het goed voor 8.500 florijnen; in 1752 was Lambert Vandermeulen eigenaar. Het slot had toen een speelhuis, omringd door een vijver met fonteinen, boomgaarden, dreven en een neerhof.
De familie De Reine
Via de nakomelingen van Lambert Vandermeulen en Josine Fremineur kwam het kasteel aan de familie Depauw en vanaf 1845 aan de familie de Hase. Eugénie de Hase (1827-1907) trouwde met Charles De Reine (1814-1904), rechter in de handelsrechtbank. Rond 1900 was het hun buitenverblijf. Het echtpaar speelde een grote rol in het dorpsleven, en van hen komt de naam kasteel De Reine. Het kasteel was een groot gebouw met twee verdiepingen, een schilddak en een vierkante toren, dat zich spiegelde in een grote vijver.
Hotel-restaurant en afbraak
Een Brusselse maatschappij, die al de Donjon tot hotel had omgebouwd, kocht na de dood van de eigenaar ook het kasteel en maakte er een 'Restaurant-Laiterie' van, met visvijvers voor een rijk Brussels publiek. In 1921 was J. Stroobant er uitbater; hij richtte er ook een schietstand op. Bij de overwelving van de Woluwe in 1933-1934 werden de vijvers gedempt. Het verlaten gebouw verviel en werd omstreeks 1935 afgebroken. De De Reinelaan en de oude bocht van de Haachtsesteenweg herinneren nog aan het domein.