Van Dieghem-Sportif tot Diegem-Sport
Tussen de twee wereldoorlogen speelde in Diegem al een ploeg onder de naam Dieghem-Sportif. Ze verdween in 1938, maar kreeg twee opvolgers: Racing Diegem-Lo en Diegem Star in het centrum. Na overleg bundelden die hun krachten, en in april 1942 begon een nieuwe ploeg, Diegem-Sport, in derde provinciale. Rik Dewandeleer, oud-speler van Union, stond mee aan de start; later werd hij gehuldigd voor 35 jaar secretariaatswerk bij Diegem-Sport, na 5 jaar bij Racing Diegem-Lo.
Dankzij een sterke lichting junioren bereikte de club een eerste keer de hoogste provinciale reeks, maar omdat veel Brabantse ploegen uit nationale zakten, moest Diegem terug naar tweede provinciale. In 1959-60 werd de ploeg algemeen kampioen van Brabant in die reeks en keerde ze terug naar het hoogste provinciale niveau. De seizoenen 1969-70 en 1970-71 waren de somberste: verscheidene spelers vertrokken en de eerste ploeg zakte twee keer na elkaar, van eerste naar derde provinciale.
Naar de nationale reeksen
In 1971-72, in derde provinciale, haalde de club trainer Etienne Borré binnen. Hij bracht de ploeg weer bovenop: drie titels in zes jaar. In 1975-76 was het eigen terrein door de overvloedige regen onbespeelbaar en werden de wedstrijden in Zaventem gespeeld. Het seizoen daarop, 1976-77, werd Diegem-Sport kampioen in eerste provinciale en stootte het, 35 jaar na de oprichting, door naar vierde nationale. Het tweede seizoen op nationaal niveau eindigden de groen-witten op de vijfde plaats, met 32 punten.
Die opgang steunde op een gedurfd jeugdbeleid: tussen 1965 en 1976 behaalden kadetten, scholieren, junioren, reserven en eerste ploeg samen een lange reeks kampioenstitels. In 1980 trad de club aan met jeugdploegen van alle leeftijden; voorzitter was toen Joseph Van Wevenberghe, secretaris Hendrik Dewandeleer.
De veteranen
Op zondag 21 mei 1967 richtten Robert Camerlinckx, Jean Van Keerberghen, Eugeen Van Esch en Jacques Couder in een café een veteranenploeg op. Hun eerste wedstrijd, op 14 september 1967 tegen de ploeg van het Patronaat, ‘De Onkreukbaren’, wonnen ze zo ruim dat verscheidene tegenstanders daarna overstapten. Vanaf het tweede seizoen heette de ploeg V.C. Diegem-Sport (Veteranen Club), aangesloten bij de voetbalbond onder het stamnummer van Diegem-Sport. De veteranen speelden op zaterdag, namen deel aan toernooien in binnen- en buitenland en werden in 1973-74 vierde in de Beker van België.