Van Kleine Hofmolen tot St.-Katarinamolen
De St.-Katarinamolen stond aan de St.-Katarinastraat, tussen de Dorrenberg en Nijpezele, als eerste molen na de grens met Zaventem. Oorspronkelijk heette hij de Cleyne Molen van Nijpezele of de kleine hofmolen, omdat hij van de heren van Diegem afhing. De naam St.-Katarinamolen dateert wellicht pas uit het begin van de 17de eeuw, toen kasteelvrouwe Catharina Oudart haar naam overal wilde zien: de kerk kreeg Sint-Katarina als patrones, de Invalstraat werd St.-Katarinastraat en een nieuwe kerkklok heette Catharina.
Op de kaart van Ferraris (1777) staat hier een 'Taufmeulen'. Wellicht schreef de Oostenrijkse cartograaf gewoon op wat hij hoorde, het dialectwoord 't Hofmeulen. Anderen denken eerder aan de naburige Duivenmolen.
Olie, cichorei en bier
De molen wisselde vaak van eigenaar en van functie. In de 17de eeuw verschenen in de streek kruitmolens, en in 1671 telde men er hier twee: de Duivenmolen en wellicht de St.-Katarinamolen. In de 18de eeuw werd hij weer een olieslagmolen. Vanaf 1834 was Philippus Vander Elst eigenaar; zijn familie sloeg er olie voor de lampen van Brussel en voor het leger, en in 1846 stond de molen ook als cichoreifabriek geregistreerd.
In 1887 kreeg de familie toelating om er een brouwerij met een hoge schouw bij te bouwen; Albert Ermens en daarna Hendrik Ermens waren er brouwer. Tussen de twee wereldoorlogen viel de brouwerij stil en begon Norbert De Tollenaere er een champignonkwekerij. De molen verdween na 1945. De leegstaande gebouwen werden in 1974 afgebroken voor het nieuwe verkeerswisselaar van Diegem.