Hoeveel mensen er vroeger in Diegem woonden, kun je alleen schatten uit het aantal haarden. In 1435 waren er 109 huizen, in 1480, na oorlog en pest, nog maar 40, en in 1525 weer 125. In 1686 telde men 46 gebouwen, onder meer twee kastelen, twee winkels en twee brouwerijen. Vanaf 1786 zijn er precieze cijfers: 664 inwoners in 1786, 1.035 in 1840, 2.750 in 1900, 4.039 in 1930. Het hoogste cijfer werd bereikt in 1970, met 4.933 inwoners; de kaap van 5.000 werd nooit gehaald. Bij de fusie telde Diegem 4.603 inwoners.
Diegem-Uitbreiding
In 1922 werd de maatschappij voor goedkope woningen ‘Diegem-Uitbreiding’ opgericht, met onder meer Ulric Marga en Corneel De Ceuster als stichters. De eerste reeks van 30 huizen kwam langs de St.-Corneliusweg, de huidige Lodewijk Degreefstraat; in 1930 volgden 16 huizen aan de Haachtsesteenweg en 36 aan de Uitbreidingsstraat, nu de Eugène Blaironstraat, en vanaf 1954 de wijk Schetsveld. In totaal bouwde de maatschappij 265 sociale woningen.
Huizen moeten wijken
Tegelijk verdwenen honderden huizen. Tot 1967 werden voor de uitbreiding van de luchthaven 227 huizen gesloopt en verloor de gemeente bijna 113 hectare. In de jaren 1960 en 1970 kwamen daar de verkeerswisselaars en autosnelwegen bij: in 1972 liet Verkeerswezen 115 huizen slopen, onder meer in de Lostraat, de Haachtsesteenweg, de Lodewijk Degreefstraat en de St.-Katarinastraat. Op 10 maart 1970 kwam de bevolking op een volksvergadering in opstand, toen bleek dat weer 107 gezinnen dakloos zouden worden.