Zaal Milde
Naast het gemeentehuis stond rond 1900 de herberg ‘A la clé d'or’, van Hendrik Deroover, ‘Rie den Dom’. Omstreeks 1905 brandde ze op een paasmaandag volledig uit na een ontploffing bij het aansteken van het licht, en enkele maanden later werd ze herbouwd. Rond 1920 kwam er een grote zaal, waar tijdens de paasfoor een monumentaal kermisorgel het hele podium vulde en waar in de jaren 1920 elk weekend films werden vertoond, de ‘Cinéma Elisabeth’. Na de Eerste Wereldoorlog heette het café ‘Au Carabinier de l'Yser’, later ‘Café du Centre’. In 1937 verkocht Deroover alles aan Jules Milde; sinds 1927 is het het lokaal van de Koninklijke Fanfare, en na een volledige vernieuwing in 1974 heet het weer Zaal Milde.
In Sint-Cornelius
Op de hoek van het marktplein en de Kerkstraat stond een van de oudste herbergen van de streek. Het oudste deel dateerde wellicht van 1738, en rond 1775 was het geheel af, met soms meterdikke muren van Diegemse zandsteen en vier zolders. Het uithangbord toonde Sint-Cornelius die koffie schonk; pastoor Mertens zei toen het werd weggenomen dat het ‘het schoonste’ was dat in het café te zien was. In de volksmond heette de herberg ‘Bij Moenssens’, naar een herbergier Moens rond 1790. Op de eerste dinsdag van de maand werd het café overrompeld door pelgrims, die manden broodjes en gekookte eieren verorberden. Na de Tweede Wereldoorlog ging het gebouw achteruit, en in 1971 werd het afgebroken.
Verdwenen huizen en namen
Achter de kerk stond de hofstede ‘Het Paleis’, vermeld vanaf 1602 en in 1721 verkocht; van het gebouw zelf bleef niets over. Bij de bocht van de oude Haachtsesteenweg lag het huis ‘De Helle’, dat in 1514 aan de armentafel kwam. Oude prentkaarten en registers bewaren tal van herbergnamen: ‘In 't Zavelken’, ‘In de volle Pot’, ‘In de Pomp’, ‘In 't Wit Paard’, ‘Café du Tram’ aan de tramhalte, ‘Bij de Kiek’ op Diegem-Hoek, ‘In de Kroon’, ‘Plezante Hoek’ van een goochelaar, ‘In de zoeten Inval’ en ‘In de 2 Sleutels’. In 1957 telde Diegem nog 35 herbergen.
Van Bagatelle naar Koinonia
Rond 1935 kochten de ‘Dames de Marie’ het verwaarloosde kasteeltje ‘Bagatelle’ in de Groenstraat en noemden het ‘Madonna’. In 1939-1940 werd het achtereenvolgens bezet door Belgische, Britse en Duitse soldaten; de Duitsers velden er meer dan honderd bomen en braken de bovenverdieping af om een uitkijkpost te hebben bij de vliegvelden van Evere en Melsbroek. Na de oorlog werd het een vakantiehuis voor zusters, en later een bezinningscentrum met de naam ‘Koinonia’, Grieks voor gemeenschap.