Na de Tweede Wereldoorlog werd Diegem door wegen doorsneden. Vanaf 1969 maakte het rondpunt van 1950 plaats voor een enorm verkeerswisselaar met een doorsnede van 360 meter: beneden de verbinding tussen de E5 en de E10 via de Brusselse Ring, daarboven de autosnelweg naar de luchthaven, met klaverbladen naar de Woluwelaan. De Haachtsesteenweg kreeg weer een rechte loop richting Haren, zodat de oude bocht rond het domein van Wezembeek wegviel. Voor de inwoners kwamen een voetgangerstunnel naar Diegem-Lo, een brug in de Lodewijk Degreefstraat en een verbinding naar de oude Haachtsesteenweg, maar de Schets-, Dils-, Machelen-, Broek- en Molenstraat werden doodlopend. Brussel kreeg een ring, Diegem werd erdoor in stukken gesneden.
De nabijheid van de luchthaven bracht aan weerszijden van de autosnelweg Evere-Zaventem een industriepark, en vanaf juli 1971 openden er drie hotels, Holiday Inn, Novotel en Sofitel, met samen meer dan 600 overnachtingen per dag. Er was ook hinder: jarenlang de dampen van een farmaceutisch bedrijf bij de watertoren, en in 1974 een geplande asfaltcentrale aan de Feldheimlaan, die het comité Leefmilieu wist tegen te houden. Rond 1972 kreeg het marktplein tweekleurige klinkers en voor de kasteeltorens een rond pleintje om de bomen te sparen. In 1971 kwam een gemeenschappelijke televisiemast op de kerktoren.